A Bruneiyuki’s Emotional Baggage!

after ilang months of soul searching at kadramahan sa buhay, ang inyo pong lingkod e natauhan na’t tumotodo na sa paghahanap ng trabaho. ibig sabihin, balik na naman sa ortigas look  aura for interviews at exams. pormal look at akala mo bagong bangon sa alam mo na.  feeling fresh graduate. high spirited at taas noo sa paglalakad kaya minsan di maiwasang makaapak ng tatche! buti na lang ipot size lang ang dumi.hehehehe pero yon nga at dahil sa left and right offers, talagang pinagiisipan ko ngayon kung alin sa mga job offers from different companies ang kakagatin ko. kung baga sa kasal, before ako mag i do, aba, evaluate muna at assess to the maximum levelacious para sureball ang happiness at career growth. basta mga basis diyan, growth, stability ng company, yung compensation at benefits at siempre, dahil sa usapin ito ng pagkahayok sa salapi (hehehe) mala-deal or no deal ang drama sa sahod the company can offer di ba. Come to think of it, kahit di ka magisip, ako na lang, hehehe, ive been in the media industry for more than two years now. production work to the unreachable level at unexplainable, sa ngayon di ko maimagine kung ano ang gusto ko. basta ang sigurado ko lang, gusto ko ng work na magagamit ang tabil ng aking bibig, likot ng aking imahinasyon at gaslaw ng aking pagkatao. meaning, magpapaka-puta ako! hahahaha. joke. probably, and obviously, baka isang malaking career change ang gawin ko sa buhay ko. pero on the side top and buttom, parang trip din naman ng kalooban ko ang makipagbalikan sa tunay kong mahal, si media.hehe. pero malamang sa malamang at sa mga taong mahilig sa alamang, eh mukhang awat na muna sa nakamamatay na television work. for now, enjoy ko muna ang me weekends at weekdays! kamustasa naman di ba! OA sa bakasyon, then yun nga todo karir sa paghahanap ng trabaho. ayokong mawala weekends ko kasi lolo niyo e todo din sa pangangarir sa pagkanta. sana lang itaas pa ang age limit sa pinoy pop superstar. jojoin ako. gawing mga 25.hehehe. bout idol, ha? ha? wala akong marinig. heheh. pero mabalik tayo sa issue ng bayan na humihingi ng kasagutan, o well, deep well, i just can’t imagine, parte ako sa malaking porsiyento ngayon ng mga pinoy na kabilang sa…unemployed! walang trabaho. poorita. palamunin. patabaing baboy. umaasa sa magulang. malamang sa malamang at sa mga mahilig sa alamang, phase lang ito at lilipas din. on the brighter side, as bright as the rainbow, e thank god dahil me unting raketsssss me for the past week. source niyan, writing eklat. so yan me kaperahan ako at mejo nabawasan ang pagbibilang ng barya sa wallet as pamasahe at panglakwatsa. na-lessen din ang anxiety of kawalan ng pera sa bulsa. nako wala na nga akong time maglakwatsa dahil trabaho hunt to the maximum levelacious ang karir ko ngayon. walang datung, ending patok ang window shopping. overall, ang trabaho ko ngayon, maghanap ng trabaho. ang tanong, hinahanap ba ako ng trabaho!hehehehe basta wish ko lang by the end of feb aba me trabaho na akong tunay pero keri pa din ang left,right, top at buttom rakets. sa hirap ng buhay, baka gupitin ko na ang buhok ko at ibenta sa pagawaan ng manika para kumita. isama mo na ang buhok sa kilikili for bargain naman.hehehe. pero dahil mabait si lord, masipag naman ako maghanap ng work kahit pagoda ako araw araw at napupudpod na ang suwelas ng sapatos, at dahil determinado akong pumabilang sa responsible citizens of the philippines at handang magbayad ng buwis, kaltasan ng SSS at phil health, aba, mukhang hindi malayong mangyari, actually malapit na, abot tanaw ko na ang liwanag, magkakatrabaho na ako. hopefully by year 2010. charing! siempre naman, deadline ko, ultimatum level, this feb. gayunpaman, di ko nakakalimutang tawagin ang diyos para patnubayan ako sa mga binabalak- mapa-trabaho, pamilya, lovelife at financial life crisis. me ganon talaga. kaya naman bago kayo maloka sa aking state of the nation, aba, listen muna sa awiting sagot sa problema ng naghihirap na bayan, siempre, ang boom tarat tarat! o naka-love ka pa ba! lately, mukhang puso ko’y me bagong iniibig. ano yon? kailangan pa bang i-memorize yan!

after ilang months of soul searching at kadramahan sa buhay, ang inyo pong lingkod e natauhan na’t tumotodo na sa paghahanap ng trabaho. ibig sabihin, balik na naman sa ortigas look  aura for interviews at exams. pormal look at akala mo bagong bangon sa alam mo na.  feeling fresh graduate. high spirited at taas noo sa paglalakad kaya minsan di maiwasang makaapak ng tatche! buti na lang ipot size lang ang dumi.hehehehe pero yon nga at dahil sa left and right offers, talagang pinagiisipan ko ngayon kung alin sa mga job offers from different companies ang kakagatin ko. kung baga sa kasal, before ako mag i do, aba, evaluate muna at assess to the maximum levelacious para sureball ang happiness at career growth. basta mga basis diyan, growth, stability ng company, yung compensation at benefits at siempre, dahil sa usapin ito ng pagkahayok sa salapi (hehehe) mala-deal or no deal ang drama sa sahod the company can offer di ba. Come to think of it, kahit di ka magisip, ako na lang, hehehe, ive been in the media industry for more than two years now. production work to the unreachable level at unexplainable, sa ngayon di ko maimagine kung ano ang gusto ko. basta ang sigurado ko lang, gusto ko ng work na magagamit ang tabil ng aking bibig, likot ng aking imahinasyon at gaslaw ng aking pagkatao. meaning, magpapaka-puta ako! hahahaha. joke. probably, and obviously, baka isang malaking career change ang gawin ko sa buhay ko. pero on the side top and buttom, parang trip din naman ng kalooban ko ang makipagbalikan sa tunay kong mahal, si media.hehe. pero malamang sa malamang at sa mga taong mahilig sa alamang, eh mukhang awat na muna sa nakamamatay na television work. for now, enjoy ko muna ang me weekends at weekdays! kamustasa naman di ba! OA sa bakasyon, then yun nga todo karir sa paghahanap ng trabaho. ayokong mawala weekends ko kasi lolo niyo e todo din sa pangangarir sa pagkanta. sana lang itaas pa ang age limit sa pinoy pop superstar. jojoin ako. gawing mga 25.hehehe. bout idol, ha? ha? wala akong marinig. heheh. pero mabalik tayo sa issue ng bayan na humihingi ng kasagutan, o well, deep well, i just can’t imagine, parte ako sa malaking porsiyento ngayon ng mga pinoy na kabilang sa…unemployed! walang trabaho. poorita. palamunin. patabaing baboy. umaasa sa magulang. malamang sa malamang at sa mga mahilig sa alamang, phase lang ito at lilipas din. on the brighter side, as bright as the rainbow, e thank god dahil me unting raketsssss me for the past week. source niyan, writing eklat. so yan me kaperahan ako at mejo nabawasan ang pagbibilang ng barya sa wallet as pamasahe at panglakwatsa. na-lessen din ang anxiety of kawalan ng pera sa bulsa. nako wala na nga akong time maglakwatsa dahil trabaho hunt to the maximum levelacious ang karir ko ngayon. walang datung, ending patok ang window shopping. overall, ang trabaho ko ngayon, maghanap ng trabaho. ang tanong, hinahanap ba ako ng trabaho!hehehehe basta wish ko lang by the end of feb aba me trabaho na akong tunay pero keri pa din ang left,right, top at buttom rakets. sa hirap ng buhay, baka gupitin ko na ang buhok ko at ibenta sa pagawaan ng manika para kumita. isama mo na ang buhok sa kilikili for bargain naman.hehehe. pero dahil mabait si lord, masipag naman ako maghanap ng work kahit pagoda ako araw araw at napupudpod na ang suwelas ng sapatos, at dahil determinado akong pumabilang sa responsible citizens of the philippines at handang magbayad ng buwis, kaltasan ng SSS at phil health, aba, mukhang hindi malayong mangyari, actually malapit na, abot tanaw ko na ang liwanag, magkakatrabaho na ako. hopefully by year 2010. charing! siempre naman, deadline ko, ultimatum level, this feb. gayunpaman, di ko nakakalimutang tawagin ang diyos para patnubayan ako sa mga binabalak- mapa-trabaho, pamilya, lovelife at financial life crisis. me ganon talaga. kaya naman bago kayo maloka sa aking state of the nation, aba, listen muna sa awiting sagot sa problema ng naghihirap na bayan, siempre, ang boom tarat tarat! o naka-love ka pa ba! lately, mukhang puso ko’y me bagong iniibig. ano yon? kailangan pa bang i-memorize yan!